کبوتر و آسمانبگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی آهنگ اشتیاق دلی دردمند راشاید که پیش ازین نپسندی به کار عشقآزار این رمیده سر در کمند رابگذار سر به سینه ی من تا بگویمتاندوه چیست عشق کدامست غم کجاستبگذار تا بگویمت این مرغ خسته جانعمری است در هوای تو از آشیان جداستدلتنگم آن چنان که اگر ببینمت به کامخواهم که جاودانه بنالم به دامنتشاید که جاودانه بمانی کنار منای نازنین که هیچ وفا نیست با منتتو آسمان آبی آرام و روشنیمن چون کبوتری که پرم در هوای تویک شب ستاره های ترا دانه چین کنمبا اشک شرم خویش بریزم ب

روزگار غریبی است پر از فاصله ،ترس ،تنفر...آدمهایی که هیچ وقت یاد نگرفتیم با هم زندگی کنیم...ماسک هایی که به چهره هایمان زده ایم ،لباس های عروسکی که به تن کرده ایمهمه ی دنیایمان شده است.فراموش کرده ایم که قبل از هر چیز یک وجه اشتراک داریم که:همه انسانیمروابطمان فقط بر مبنای جنسیتمان ،سطح و طبقه ی اجتماعیمان ،دینمان و ... تنظیم می شود.نمی فهممواقعا روزگار غریبی است: فاصله ،فاصله و فاصله

شايد قرار نبود پايانش اين طور باشد...سخت بودنش قابل پيش بيني بود اما حالا که فرارسيده بود بيش از حد دشوار بود.آنقدر که گاهي در گوش خيالش صداي خرد شدن دنده هايش را مي شنيد...اما معلوم نبود فشار آه هاي تلنبار شده ي درون است يا چکمه ي سياه بي رحم که قفسه سينه اش را فرو مي پاشد.با اين عذاب ها غريبه نبود...فرشته ي مهربان زندگيش هم زير همين شکنجه ها به آسمان پرکشيده بود و اين شب ها موقع لالايي گفتن ،همان آخرين نگاهش را با خود به عالم رويا ها مي آورد.مثل بيشتر هم سالانش نبود ،خيلي خوشبختي هاي زندگي را

سفارش تبلیغ صبا ویژن sadaf [ و فرمود : ] از خدا بترسید ، ترسیدن وارسته‏اى که دامن به کمر زده و خود را آماده ساخته ، و در فرصتى که داشته کوشیده و ترسان به راه بندگى تاخته و نگریسته است در آنجا که رخت بایدش کشید و پایان کار کار و عاقبتى که بدان خواهد رسید . [نهج البلاغه] پیوندها صفحه اول پیام رسان پارسی بلاگ اوقات شرعی پست الکترونیک عناوین یادداشتهای ... آخرین... روزگار... کبوتر و... عناوین یادداشتها[60] بایگانی مرداد 94[16] شهریور 9